Cele i zadania terapii

Leczenie uzależnień jest procesem długotrwałym i złożonym. Na przestrzeni wielu lat zmieniały się teorie na temat, która z metod jest najbardziej skuteczna, choć analizując jak wielu chorych powraca do nałogu pytanie powinno brzmieć raczej, która z metod jest skuteczna w ogóle? Biorąc pod uwagę wieloletnie doświadczenia lekarzy, psychologów, psychoterapeutów oraz alkoholików zdrowiejących dzięki ruchom samopomocowym można stwierdzić, że alkoholizm można pokonać w jeden tylko sposób – odrzucając alkohol w ogóle. Jakkolwiek prosta jest to recepta, nauczenie się życia bez alkoholu wymaga olbrzymiego samozaparcia i ciągłej pracy nad sobą. Szczególnie ciężkim okresem jest początkowy etap, kiedy chory musi porzucić alkohol, który jest ucieczką przed konfrontacją z codziennymi problemami i codzienną egzystencją. Bez odpowiedniej wiedzy i wsparcia profesjonalistów droga do zdrowego życia choć możliwa jest zdecydowanie trudniejsza i dłuższa, ponieważ chory musi sam zrozumieć i nauczyć się rzeczy, które przekazuje się w trakcie profesjonalnej terapii.

ZDOBYWANIE WIEDZY

Decydując się profesjonalne leczenie alkoholik zdobywa obszerną wiedzę na temat swojej choroby, co pozwala mu lepiej zrozumieć swoje zachowania i reakcje, ponieważ łączy je z poszczególnymi mechanizmami uzależnienia.  Zrozumienie działania alkoholu jako substancji psychoaktywnej i uzależniającej pozwala realnie ocenić swój stan przez obserwację u siebie objawów uzależnienia. Ważne jest także uświadomienie sobie związku między piciem a szkodliwymi jego konsekwencjami w sferze zdrowotnej, rodzinnej, zawodowej, materialnej czy prawnej. Uzyskanie wiedzy na temat tego jak alkohol zmienia świadomość i prowadzi do podejmowania takich a nie innych decyzji pozwala choremu inaczej podejść do swojego poczucia winy związanego z piciem. Wiedza taka pozwala też zrozumieć, że alkohol tworzy fałszywy obraz życia, który prowadzi do pogłębiania uzależnienia mimo oczywistych strat jakie ono ze sobą niesie. Profesjonalna terapia daje też wiedzę na temat własnej odpowiedzialności za własne życie a więc także za proces zdrowienia.

MOTYWACJA alkoholika

Decyzja alkoholika o podjęciu leczenia zazwyczaj jest wynikiem nacisków rodzinny, może też być wymuszona względami zawodowymi lub zdrowotnymi. Można powiedzieć, że motywacja pacjenta jest niejako zewnętrzna. Chce on walczyć z uzależnieniem dla rodziny, dla pracodawcy, dla zdrowia. Rolą terapeuty jest zmienić takie podejście tak, by alkoholik poczuł potrzebę zdrowienia dla siebie, dla zapewnienia sobie poczucia wewnętrznej motywacji prowadzącej do zbudowania szacunku do siebie.

UPORZĄDKOWANIE UCZUĆ

Często u podłoża uzależnienia leży brak świadomości własnych sposobów przeżywania. Dotyka to oczywiście nie tylko alkoholików i jest powodem wielu zaburzeń na tle psychicznym. Dlatego jednym z aspektów profesjonalnego programu terapii uzależnienia jest nauka poznawania, określania i zdrowego wyrażania własnych uczuć. Pomaga to zrozumieć, że określone negatywne stany emocjonalne, silnie tłumione prowadzą do złego samopoczucia przez co są szczególnie niebezpieczne dla osoby uzależnionej tworząc podstawę i wymówkę do sięgnięcia po alkohol. Skupienie się na analizie swoich odczuć pomaga też uporządkować swoje związki z bliskimi przez odbudowanie wzajemnych relacji emocjonalnych. Ucząc się poprawnego wyrażania własnych emocji alkoholik buduje nowy język komunikowania się z najbliższymi co sprzyja aktywnemu włączeniu się bliskich w proces zdrowienia.

DBAŁÓŚĆ O SFERĘ WŁASNEJ DUCHOWOŚCI

Zrozumienie, że sfera duchowa jest niezmiernie istotna w kreowaniu własnej osobowości daje olbrzymią siłę w walce z chorobą. Istotne jest na tym etapie pojęcie, że duchowość nie jest tożsama z religijnością. Skupienie się na sferze życia duchowego pomaga zweryfikować i odbudować własny system wartości. Pracując nad uporządkowaniem duchowości chory uświadamia sobie, że pewne niezgodne z wewnętrznym kodeksem zachowania są ściśle związane z chorobą. Pozwala to zbudować nowe, pozytywne spojrzenie na swoje życie bez alkoholu, daje też nadzieję, że takie życie jest możliwe.

PRACA NAD SWOIMI ZACHOWANIAMI I REAKCJAMI

Uporządkowanie sfery życia emocjonalnego i duchowego pozwala spojrzeć na swoje zachowania w kontekście ścisłego ich związku z piciem alkoholu. Świadomość, że pewne zachowania mogą prowadzić do picia umożliwiają z kolei ich skorygowanie. Pracując nad modyfikacją swoich reakcji alkoholik zmienia także sposób kontrolowania zachowań związanych z piciem. Powoli  uczy się samodzielnie je kontrolować. Szczegółowe przyjrzenie się destrukcyjnym zachowaniom związanym z piciem pozwala na skuteczne rozpoznawanie sytuacji zagrażających przerwaniem abstynencji i nawrotem choroby.

UPORZĄDKOWANIE RELACJI

Budowanie od nowa własnej osobowości, praca nad odbudowaniem zaniżonego przez chorobę poczucia własnej wartości i szacunku do siebie opierają się na lepszym samo zrozumieniu. Ma to niezwykle pozytywny wpływ na komunikację z otoczeniem. Ucząc się tego wszystkiego alkoholik stopniowo przebudowuje lub tworzy od nowa zdrowe relacje z najbliższymi .

MAPA DOJAZDOWA
W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.